Σάββατο, 29 Μαΐου 2021

Συνθετική πρόταση Γενικός Παλλαϊκός Ξεσηκωμός και Αγώνας Διαρκείας για να μην περάσει το νομοσχέδιο-έκτρωμα Χατζηδάκη

Συνθετική πρόταση που κατέθεσε η ΑΑΚ/Παρεμβάσεις στο Διοικητικό Συμβούλιο του Αριστοτέλη για το νομοσχέδιο Χατζηδάκη και το πρόγραμμα δράσης



ΓΕΝΙΚΟΣ ΠΑΛΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ – ΕΚΤΡΩΜΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ

Κάτω τα χέρια από το 8ωρο!
Απαντάμε με γενική απεργία στις 3/6 και συνεχίζουμε!
Οργάνωση και αγώνας για μόρφωση και για ζωή.
Για να μη ζήσουμε εμείς και οι μαθητές μας ως δούλοι στον 21ο αιώνα!
Τα αντεργατικά σχέδια της κυβέρνησης δε θα περάσουν!
Όλοι στην κινητοποίηση στο υπουργείο εργασίας στις 28/6 στις 2.00μμ και στα Χαυτεία στις 19:00

Η κυβέρνηση της ΝΔ δημοσιοποίησε το αντεργατικό τερατούργημα, ικανοποιώντας και τα πιο τρελά όνειρα των μεγαλοεργοδοτών. Το αντεργατικό νομοσχέδιο - έκτρωμα δίνει νέα όπλα στην εργοδοσία και το κράτος για την ολομέτωπη επίθεση στη ζωή και τα δικαιώματά μας. Αφορά όλους τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, τη νεολαία και τους μαθητές μας, που τελειώνουν το σχολείο και θα βγουν στην παραγωγή!

Δεν πρόκειται για ένα απλό νομοσχέδιο. Αποτελεί την επιτομή ενός ολόκληρου προγράμματος αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων. Απλώνοντας τον διαθέσιμο χρόνο εργασίας, σε βάθος ημέρας, εβδομάδας και έτους, στην ουσία καταργεί τη διάκριση ωραρίου και «υπερωρίας», 5ήμερου και αργιών, εργασίας και ρεπό ή αδειών. Ο χρόνος εργασίας ρευστοποιείται, σπάει τα όρια της κανονικότητας και των δεσμεύσεων του 8ώρου ή μιας συλλογικής σύμβασης, η εκμετάλλευση απογειώνεται, γίνεται πιο έξυπνη, ευέλικτη και «στην ώρα της».

Το σύνολο αυτών των μέτρων σκοπό έχουν την αύξηση και την εντατικοποίηση της εργασίας, την μείωση του κόστους, την πλήρη προσαρμογή του χρόνου παροχής εργασίας στην άμεση και παροδική ανάγκη της επιχείρησης χωρίς καμμιά υποχρέωση του εργοδότη . Η κατάργηση της οκτάωρης εργασίας και η μείωση του κόστους της υπερωρίας αποδεικνύουν ότι οι επιχειρήσεις λειτουργούν κι αυξάνουν τα κέρδη τους και μάλιστα σε πολλούς κλάδους (όπως στον κλάδο τη υγείας) επιθετικά founds προβαίνουν σε εξαγορές και συγχωνεύσεις χωρίς να υποχρεούνται να καταβάλουν δεδουλευμένα και αποζημιώσεις ετών στους εργαζομένους μετά την ισχύ του νέου πτωχευτικού νόμου.

Αξιοποιώντας τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. και τα αντεργατικά μέτρα που διατήρησαν και επέκτειναν όλες οι κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ, η σημερινή κυβέρνηση ετοιμάζεται να νομοθετήσει κυριολεκτικά τις «ανατροπές του αιώνα» στα εργασιακά δικαιώματα και τη συνδικαλιστική δράση.



Πιο συγκεκριμένα:

-Καταργείται το 8ώρο και θεσμοθετείται η 10ωρη (ή ακόμα και 12ωρη) εργασία. Διαλύεται ο σταθερός ημερήσιος χρόνος δουλειάς. Ο εργαζόμενος καλείται να είναι και «διαθέσιμος» όποτε και όσο απαιτεί ο εργοδότης. Με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο δημιουργείται ένας νέος τύπος εργαζομένου. Πρόκειται για τον εργαζόμενο που ζει για να δουλεύει και μάλιστα αποκλειστικά για τις ανάγκες του κέρδους των εργοδοτών και όχι για την κάλυψη των άμεσα βιοτικών αναγκών του σε τροφή, στέγη, υγεία, μετακίνηση, ψυχαγωγία. Για πρώτη φορά συνδέεται τόσο άμεσα η παροχή της εργασίας με τις ανάγκες της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Ο μισθός αποδεσμεύεται από την παροχή της εργασίας και ο χρόνος εργασίας από ουσιώδη όρο συλλογικής ή ατομικής διαπραγμάτευσης γίνεται μέρος και περιεχόμενο του διευθυντικού δικαιώματος του εργοδότη. Η λεγόμενη «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου, η οποία θα γίνεται με ατομικές συμβάσεις εργασίας και οι ελαστικές σχέσεις, διαλύουν τις ζωές των εργαζομένων και δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Προωθήθηκαν όλα τα μνημονιακά χρόνια από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και τώρα απογειώνονται. Οι εργαζόμενοι στην εκπαίδευση γνωρίσαμε τη ρευστοποίηση του χρόνου εργασίας με την τηλεργασία την περίοδο των κλειστών σχολείων και της τηλεκπαίδευσης. Βιώσαμε την πλήρη απορρύθμιση του εργασιακού χρόνου και χώρου των εκπαιδευτικών με σεμινάρια απογευματινά και Σαββατοκύριακα, μέιλ από τη διοίκηση οποιαδήποτε ώρα και στιγμή με απαίτηση να διεκπεραιωθούν εντολές και εργασίες, τηλεκπαίδευση από το σπίτι των εκπαιδευτικών με χρήση του προσωπικού εξοπλισμού και του προσωπικού χώρου καθώς το σχολείο δεν διαθέτει σε καμία περίπτωση εξοπλισμό και επαρκές δίκτυο για όλους.

Ø Γενικεύεται η εργασία τις Κυριακές, σχεδόν στο σύνολο των κλάδων. Εξαφανίζεται στην πράξη η μοναδική μέρα ξεκούρασης κάθε εργατικής - λαϊκής οικογένειας. Η κυριακάτικη αργία μετατρέπεται σε εξαίρεση. Παίρνοντας την σκυτάλη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που νομιμοποίησε τη δουλειά 32 Κυριακές το χρόνο στο εμπόριο, η ΝΔ χτυπά αδυσώπητα την κυριακάτικη αργία. Δεν αφήνει έξω ούτε τους εργαζόμενους στα ιδιωτικά σχολεία (εκπαιδευτικούς, οδηγούς, φύλακες, καθαρίστριες κ.λ.π.), ενώ ανοίγει «παράθυρο» και για τα δημόσια σχολεία με τους εργαζόμενους για τη συντήρησή τους (κτηριακά, συστημάτων πληροφορικής κ.λ.π.).

Ø Καθιερώνεται και γενικεύεται η τηλεργασία. Αυξάνεται στο έπακρο η εντατικοποίηση της εργασίας και γίνονται δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ του εργάσιμου και του μη εργάσιμου χρόνου. Το σύστημα απασχόλησης με τηλεεγασία μειώνει σοβαρά το κόστος εργασίας για τον εργοδότη και προωθείται σαν την κύρια μορφή απασχόλησης. Με την τηλεεργασία επιτυγχάνεται ο πλήρης έλεγχος του εργαζομένου και η σύνδεση της εργασίας με μονάδες παραγωγικότητας και συστήματα αξιολόγησης. Μια γερή δόση πήραμε οι εκπαιδευτικοί στη διάρκεια της καραντίνας με την τηλεκπαίδευση, αλλά και με την προσπάθεια της κυβέρνησης να την επιβάλλει εκτός πανδημίας σε κάθε «έκτακτη περίπτωση» που προκύπτει.

Ø Αυξάνεται το ανώτατο όριο των υπερωριών στις 150 (από 96 στην βιομηχανία και 120 συνολικά) και μειώνεται η αποζημίωσή τους (από 60% στο 40%). Δίνεται επιπλέον κίνητρο στις επιχειρήσεις, αντί για νέες θέσεις εργασίας, να ξεζουμίζουν με υπερεκμετάλλευση τους εργαζόμενους, την ώρα που τα παιδιά μας θα σέρνονται στις στρατιές των ανέργων.



Ø Καταργείται το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας και υποβαθμίζονται οι όποιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί υπήρχαν σε δήθεν "ανεξάρτητες αρχές", αφήνοντας την εργοδοσία να σμπαραλιάζει ελεύθερη τα πάντα.

Ø Απελευθερώνονται στην πράξη οι απολύσεις των εργαζομένων. Ακόμα και σε περίπτωση που μία απόλυση κριθεί δικαστικά παράνομη, μπορεί ο εργοδότης να απολύσει τον εργαζόμενο με αποζημίωση τριών μισθών. Ταυτόχρονα, καταργείται κάθε προστατευτική διάταξη απόλυσης των συνδικαλιστών, δίνοντας έτσι το σύνθημα να οργιάσει η εργοδοσία με εκβιασμούς και απειλές απέναντι στα σωματεία και σε όποιον τολμήσει να διεκδικήσει έστω και το παραμικρό ζήτημα.

Σε μια περίοδο που η ανεργία καλπάζει και η Ελλάδα είναι πρώτη σε απολύσεις εν μέσω covid στις χώρες τις ΕΕ, η κυβέρνηση αντί να διασφαλίσει τις θέσεις εργασίας, αντί να εγγυηθεί μισθό για πλήρη κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και σταθερή δουλειά, αντί να εξασφαλίσει ακώλυτη και πλήρη πρόσβαση των εργαζομένων σε ένα αξιοπρεπές και ανθρώπινο σύστημα υγείας, καταργεί τη δυνατότητα των εργαζομένων να μπορούν να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες τους από μία δουλειά και διαλύει ουσιαστικά τον πυρήνα προστασίας των εργατικών δικαιωμάτων, τα εργατικά σωματεία. Μετατρέπει το πιο δυναμικό κομμάτι τις συλλογικής δράσης, τα εργατικά συνδικάτα σε εύκολα ελεγχόμενες ΜΚΟ. Με το νομοσχέδιο η κυβέρνηση δημιουργεί καρικατούρες σωματείων χωρίς αποφασιστική και διαπραγματευτική ικανότητα, απόλυτα ελεγμένα και κατευθυνόμενα για την εξυπηρέτηση των εργοδοτικών συμφερόντων γιατί στον τύπο του εργαζομένου, όπου ο μισθός και ο χρόνος εργασίας ορίζονται μόνο σύμφωνα με τις ανάγκες του εργοδότη, το συλλογικό δικαίωμα της απεργίας και η δυνατότητα θέσπισης κανόνων ουσιαστικού δικαίου με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας είναι συνθήκη ασύμβατη.

Ø Το νομοσχέδιο εκφράζει κυριολεκτικά το ταξικό μίσος των εκμεταλλευτών απέναντι στα σωματεία, τη συνδικαλιστική οργάνωση και δράση. Διατηρείται η υποχρεωτική συμμετοχή του 50%+1 των εγγεγραμμένων μελών (ν. Αχτσιόγλου) για τη λήψη απόφασης για απεργία και γίνεται υποχρεωτική η παροχή δυνατότητας ηλεκτρονικής ψήφου στις Γενικές Συνελεύσεις και τις εκλογές των σωματείων. Η υποκρισία τους σπάει κόκκαλα! Την ίδια στιγμή που αναγνωρίζουν τη δυνατότητα στα δοτά και νόθα Υπηρεσιακά Συμβούλια στην Εκπαίδευση, που έχουν την ψήφο του 5% των εκπαιδευτικών, να αποφασίζουν για πολύ σοβαρά ζητήματα, μας λένε ότι δήθεν νοιάζονται για την αντιπροσωπευτικότητα των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων!! Ουσιαστικά, επιδιώκουν να κυριαρχήσει η «σιωπή νεκροταφείου» σε κάθε κλάδο, να καταστήσουν «παράνομη» κάθε συλλογική διαδικασία. Απαγορεύεται στην πράξη η απεργία σε μια σειρά χώρους (υγεία, ενέργεια, μεταφορές, δήμους κ.α.). Προβλέπεται σε ημέρα απεργίας να διασφαλίζεται τουλάχιστον το 1/3 των παρεχόμενων υπηρεσιών. Η απεργία, δηλαδή, μετατρέπεται σε «συμβολική πράξη». Απαγορεύεται η περιφρούρηση της απεργίας, η οποία μετατρέπεται σε ποινικό αδίκημα.

Ø Επιπλέον, η δράση των συνδικάτων μπαίνει ακόμα περισσότερο υπό τον ασφυκτικό έλεγχο του κράτους, μέσα από το «φακέλωμά» τους στο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων (ΓΕΜΗΣΟΕ), το οποίο θα είναι και προϋπόθεση για να μπορούν τα συνδικάτα να διαπραγματεύονται και να υπογράφουν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, όπως και να προκηρύσσουν απεργίες. Το φακέλωμα προχωράει παραπέρα, αφού η ηλεκτρονική ψηφοφορία επιβάλλεται και στην περίπτωση της εκλογής των συνδικαλιστικών οργάνων. Κι έτσι διευκολύνεται ακόμα περισσότερο η άμεση παρέμβαση κράτους και εργοδοσίας στα συνδικάτα.

Ø Δεν ξεχνάμε ότι, το πρώτο πείραμα παρέμβασης στη συνδικαλιστική ζωή και δράση, προσπάθησαν να το επιβάλλουν στον δικό μας κλάδο με την ηλεκτρονική ψηφοφορία για τα Υπηρεσιακά Συμβούλιά, την οποία και απορρίψαμε συντριπτικά.

Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις είναι μονόδρομος ο αγωνιστικός συντονισμός για την κλιμάκωση του αγώνα με μαχητικές μορφές, νέες απεργίες, διαδηλώσεις, ώστε να μην έρθει στη Βουλή το έκτρωμα Χατζηδάκη. Σε συνέχεια των μαζικών απεργιακών κινητοποιήσεων της 6ης Μάη, που μετατράπηκε σε μέρα ταξικής διεκδίκησης και αγώνα ενάντια στους σχεδιασμούς κυβέρνησης-εργοδοσίας, κόντρα στη συναίνεση και την υποταγή του αστικοποιημένου συνδικαλισμού, στην υποταγμένη ΓΣΕΕ, πρέπει να σημάνει ξεσηκωμός ενάντια στο νόμο-σφαγείο.

Ο νόμος αυτός πρέπει να μην κατατεθεί στη Βουλή ούτε να ψηφιστεί.

Οι εκπαιδευτικοί, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι, έχουμε χρέος να δώσουμε τη μάχη απέναντι στη σύγχρονη σκλαβιά και το βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα. Έχουμε χρέος να αποκαλύψουμε στην νέα γενιά, στους μαθητές των ΕΠΑΛ και των Λυκείων, στην αυριανή βάρδια των εργαζομένων, το εφιαλτικό μέλλον που τους ετοιμάζουν κυβέρνηση και εργοδοσία. Μαζί με τους μαθητές μας, με όλους τους εργαζόμενους να μπούμε φραγμός για να μην εφαρμοστούν τα μέτρα που σμπαραλιάζουν τις ζωές μας.

Η κυβέρνηση, αντί να νομοθετεί αντεργατικά μέτρα, να πάρει εδώ και τώρα μέτρα για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων, μέτρα για να καλυφθούν τα τεράστια κενά στο γνωστικό και κοινωνικό – ψυχικό πεδίο των μαθητών μας.



Όλοι στην μάχη για να μην περάσει το αντεργατικό τερατούργημα! Να καταργηθεί όλο το αντεργατικό πλαίσιο των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ, που από κοινού και εναλλάξ τσάκισαν τα δικαιώματά μας.

Οι εργαζόμενοι δουλεύουμε ήδη πολύ! Αγώνας για μείωση του χρόνου εργασίας τώρα!

Σε μια εποχή που ο κοινωνικά αναγκαίος χρόνος εργασίας (το πραγματικό μέτρο του πλούτου) για την παραγωγή ενός προϊόντος μειώνεται, οι τεχνολογικές και παραγωγικές δυνατότητες τεράστιες, ο καπιταλισμός απαιτεί όλο και περισσότερα από τον εργάτη δίνοντάς του όλο και λιγότερα. Απαιτεί να γίνουμε οι σκλάβοι ενός καινούριου εργασιακού μεσαίωνα, στο όνομα μάλιστα τους εκσυγχρονισμού και της προόδου!

Οι δυνατότητες της εποχής μας, η επιστημονική γνώση, η ανάπτυξη της τεχνολογίας και της παραγωγής, μπορούν να εξασφαλίσουν για το λαό καλύτερες συνθήκες εργασίας, λιγότερες ώρες δουλειάς, αυξήσεις στους μισθούς και καλύτερους όρους ζωής. Η απαίτηση για μειωμένο χρόνο εργασίας, σχετίζεται με τη διεκδίκηση μιας αξιοβίωτη ζωής, που σημαίνει ποιοτική υγεία και παιδεία και ελεύθερη, δωρεάν καθολική πρόσβαση στις λειτουργίες τους, οικολογική ισορροπία με προστασία περιβάλλοντος, πρόσβαση σε καλή εργασία, με καλές συνθήκες εργασίας και πλήρη δικαιώματα, θεσμούς που θα κατοχυρώνουν την ελευθερία για όλους και όλες, συλλογικά και ατομικά δικαιώματα, αλλά και ανάπτυξη κοινωνικού πολιτισμού.

Απαιτούμε επομένως μείωση του χρόνου εργασίας, όχι μόνο επειδή υπάρχει δυνατότητα, αλλά επειδή αυτό είναι προϋπόθεση για μια αξιοβίωτη ζωή για την εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία.

Ο χρόνος, ο ελεύθερος χρόνος, είναι ο χώρος, το οξυγόνο για προσωπική ανάπτυξη και κοινωνική επικοινωνία.

Αντίθετα, σήμερα, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να απολαύσουν αξιοπρεπή ζωή και δουλειά με δικαιώματα, δεν απολαμβάνουν τα αποτελέσματα της κοινωνικής προόδου και γυρνάμε πολλές δεκαετίες πίσω στο όνομα της «ανάπτυξης», της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των λίγων.



Τώρα είναι ανάγκη να διεκδικήσουμε:

ü Μείωση του εργάσιμου χρόνου και αύξηση των αποδοχών, με σταθερό ημερήσιο χρόνο δουλειάς. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους. Απαγόρευση των απολύσεων. Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί/ Μονιμοποίηση ΟΛΩΝ των αναπληρωτ(ρι)ών αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και ολόκληρη την προϋπηρεσία

ü Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, χωρίς καμία εμπλοκή του κράτους.

ü Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, με αυξήσεις στους μισθούς και κατοχύρωση δικαιωμάτων. Εξίσωση δικαιωμάτων μόνιμων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

ü Προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, με ευθύνη του κράτους και των επιχειρηματικών ομίλων.

ü Μέτρα για την υγιεινή και ασφάλεια στα σχολεία. Μέτρα αντιμετώπισης των επιπτώσεων της πανδημίας σε όλα τα επίπεδα.

ü Κάτω τα χέρια από τα σωματεία μας. Κατοχύρωση της ελεύθερης και ανεμπόδιστης δράσης των συνδικάτων και των συνδικαλιστών, κόντρα συνολικά στην κρατική, εργοδοτική παρέμβαση και καταστολή.

Συντονίζουμε τα αγωνιστικά μας βήματα με όλα τα σωματεία, με τους γονείς και τους μαθητές

Στεκόμαστε μετωπικά απέναντι στο νόμο και την κυβερνητική πολιτική. Δεν μπαίνουμε σε καμιά συζήτηση και διάλογο μαζί της. Μας κήρυξαν τον πόλεμο, θα απαντήσουμε δυναμικά και εξεγερτικά! Τα μέτρα αυτά είναι στην φαρέτρα του κεφαλαίου και της Ε.Ε, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της στρατηγικής τους και όχι απλά νεοσυντηρητική ιδεοληψία. Γι αυτό και οι προηγούμενες κυβερνήσεις ψήφισαν απεργοκτόνους νόμους, έβαλαν τις βάσεις για τη «διευθέτηση» δηλ. επέκταση του χρόνου εργασίας με συνεννοήσεις εργοδοτών και ενώσεων εργαζομένων.

Ø Συμμετέχουμε στην απεργία στις 3/6 με στόχο να μην κατατεθεί στις επιτροπές της βουλής το νομοσχέδιο και αμέσως μετά νέες Γενικές Συνελεύσεις και απεργιακή κλιμάκωση για να μην ψηφιστεί το αντεργατικό έκτρωμα.

Ø Συνεχή συλλαλητήρια διαμαρτυρίας στην Αθήνα και τις συνοικίες. Συμμετέχουμε σε μαζική συγκέντρωση των εκπαιδευτικών σωματείων έξω από το Υπουργείο Εργασίας την Παρασκευή 28/5 στις 2μ.μ. και το απόγευμα στη διαδήλωση εργατικών σωματείων 19:00 Χαυτεία!

Ø Με πρωτοβουλία των συνδικάτων να δημιουργηθούν κέντρα αγώνα του μαζικού κινήματος, ενωτικά, με όλες τις αγωνιστικές δυνάμεις που εναντιώνονται στο κυβερνητικό νομοσχέδιο έκτρωμα, σε όλες τις πόλεις. Οι πλατείες να μετατραπούν σε χώρους μαζικών, καθημερινών, αγωνιστικών διαδηλώσεων των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας.

Σε αυτά τα πλαίσια Πραγματοποιούμε εκδηλώσεις, συσκέψεις, ενημερωτικές περιοδείες, αποκαλύπτοντας το αντιδραστικό περιεχόμενο του νομοσχεδίου. Καλούμε τους συναδέλφους να ενημερώσουν τους μαθητές μας για τις ανατροπές που ετοιμάζονται. Πραγματοποιούμε πολύμορφες πρωτοβουλίες (εκθέσεις ζωγραφικής, σκίτσου, κειμένων κ.α.).

Ø Συντονίζουμε τη δράση μας με τα σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.


Η ελπίδα βρίσκεται στον δρόμο της ανατροπής, στον μαζικό, ενωτικό, ταξικό αγώνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου