Αυτός ήταν ο τίτλος της ανακοίνωσης των Παρεμβάσεων και της Ανεξάρτητης Αγωνιστικής Κίνησης, στη μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών το 2006. Και συνέχιζε…
ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ...
Το σχολείο που αυτοί έφτιαξαν, χωρίζει αντί να ενώνει, απορρίπτει αντί να αποδέχεται, συμμορφώνει αλλά δεν μορφώνει, παπαγαλίζει αλλά δεν δημιουργεί, αγαπά τη ρουτίνα και απεχθάνεται τη φαντασία, είναι φθηνό για τα παιδιά μας αλλά κοστίζει πολύ ακριβά σε μας, είναι ανοιχτό σε κάθε είδους εμπόρους γνώσεων αλλά ερμητικά κλειστό στις παιδικές ανάγκες.
Η κοινωνία που αυτοί έφτιαξαν αντιμετωπίζει τον εργαζόμενο ως πηγή κέρδους, πηγή ενέργειας μιας χρήσης, τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας ως βάρος, τα όνειρά μας ως εφιάλτες τους.
Σήμερα, Σεπτέμβρης του 2026, τα σχολεία άνοιξαν και οι εκπαιδευτικοί αισθανόμαστε ήδη εξουθενωμένες/οι από αυτά που γνωρίζουμε ότι μας περιμένουν. Με το καλημέρα σας, φάνηκαν όλα από τη συνάντηση του ΔΣ της ΔΟΕ με τη Ζαχαράκη.
Δεν έχει ξανασυμβεί να πραγματοποιείται συνάντηση (μετά από 1,5 χρόνο!) υπουργού με το ΔΣ της ΔΟΕ, να κρατά 3 ώρες, και να σπαταλιούνται όλες σε ανούσια φληναφήματα και τετριμμένα αναμασήματα από μέρους της. Επί της ουσίας η κα Ζαχαράκη έμεινε αμετακίνητη ως προς τις κεντρικές επιλογές της κυβέρνησης ΝΔ και του ΥΠΑΙΘΑ για μισθούς, διορισμούς, συμπτύξεις, δικαιώματα αναπληρωτών/τριών, αξιολόγηση, πειθαρχικά.
Δίπλα στα προβλήματα όμως, που μας περιμένουν, μέσα στο καλοκαίρι μια μεγάλη ανάσα δικαίωσης και νίκης! Τα πειθαρχικά συμβούλια σε Κομοτηνή και Τρίπολη, με μια ιστορική απόφαση απάλλαξαν ομόφωνα τις/τους διωκόμενες/ους συναδέλφισσες/ους που είχαν παραπεμφτεί επειδή συμμετείχαν στην απεργία – αποχή από την ατομική αξιολόγηση όχι μόνο νεοδιόριστες/ους αλλά και παλαιότερων ετών. Το εφετείο στην Αθήνα, δικαίωσε τις καθαιρεμένες προϊσταμένες και ακύρωσε την καθαίρεσή τους. Το εφετείο Χανίων συνεχίζει τις αποφάσεις μονιμοποίησης νεοδιόριστων χωρίς αξιολόγηση, δικαιώνοντας τις/τους εκπαιδευτικούς της Κρήτης, νεοδιόριστες/ους 2020 και 2021. Και το συμαντικότερο, η Χρύσα Χοτζόγλου, διωκόμενη εκπαιδευτικός για την αγωνιστική της στάση, σε δυνητική αργία εδώ και 1,5 χρόνο, γυρίζει στο σχολείο της μια και η υπουργός παιδείας υποχρεώθηκε να υπογράψει την παύση της δυνητικής αργίας.
Για μια ακόμα φορά αποδείχτηκε περίτρανα ότι «η μόνη χαμένη μάχη είναι αυτή που δεν δόθηκε».
Είναι νίκες με μεγάλη τη σφραγίδα το κινήματος, που αποδεικνύουν ότι καμία καταστολή δεν είναι ανίκητη. Ο κρατικός αυταρχισμός σπάει στον δρόμο. Οι αγώνες δεν κρίνονται από τη “νομιμότητα”, αλλά από το δίκιο και τη συλλογική συμμετοχή!
Τα προβλήματα φυσικά, μας περιμένουν με το καλημέρα σας. Τα κενά είναι εδώ παρόντα από το πρώτο κουδούνι, απόδειξη για αυτό ότι φέτος έγιναν 5000 διορισμοί λιγότεροι από πέρσι και το ίδιο το υπουργείο δηλώνει -πριν πραγματοποιηθεί η 1η φάση αναπληρωτών- ότι θα κάνει άμεσα 2η φάση προσλήψεων. Η ειδική αγωγή βρίσκεται ακόμα περισσότερο στο απόσπασμα, οι σχολικές επιτροπές καταργήθηκαν και κανείς δεν ξέρει πώς θα καλύπτονται οι βασικές ανάγκες των σχολείων μας, οι μισθοί μας στα τάρταρα, η ακρίβεια στα ύψη, τα ενοίκια το ίδιο, ο περιφερειακός διευθυντής με το καλημέρα σας, έβαλε διόδια στο ντύσιμο των εκπαιδευτικών με πρωτοφανή ολοκληρωτισμό, η Ζαχαράκη μας ενημέρωσε ότι ο/η αναπληρωτής/τρια είναι συμβασιούχος οπότε δικαιολογημένα η εγκυμονούσα δεν μπορεί να πάρει επαπειλούμενη και όποιος σπάει το πόδι του θα γυρίζει με πατερίτσες στο σχολείο αν θέλει τη δουλειά του. Η αξιολόγηση παραμένει προτεραιότητα της κυβέρνησης γιατί πώς αλλιώς θα επιβληθεί η ιδιωτικοποίηση, η εμπορευματοποίηση, η κατηγοριοποίηση και ο ανταγωνισμός σχολείων, εκπαιδευτικών και μαθητών. Και δίπλα σε αυτά η συνταγματική αναθεώρηση, με την αξιολόγηση να δείχνει τα δόντια της γιατί τώρα δεν κινδυνεύεις με πειθαρχικά επειδή δεν συμμετείχες στην αξιολόγηση αλλά ακριβώς το ανάποδο, κινδυνεύεις με απόλυση επειδή συμμετείχες και πήρες κακό βαθμό κατά την κρίση της διοικητικής πυραμίδας, «συμβούλων» και παρασυμβούλων, διευθυντών και όλων όσων στην τάξη δεν μπαίνουν αλλά θα κρίνουν εσένα που βογγάς κάθε μέρα. Με τον Μητσοτάκη να ετοιμάζεται να μας επιστρέψει το 0,000005% όσων μας κλέβει με τα πλεονάσματα ενώ οι τράπεζες και οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο επιχειρήσεις, κάνουν πάρτι κερδών και οι δαπάνες για τους εξοπλισμούς και την πολεμική οικονομία καταβροχθίζουν τις δαπάνες για υγεία και παιδεία…
Και η ανακοίνωση των Παρεμβάσεων το 2006 κατέληγε ως εξής…
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΩΣ ΕΔΩ! Θέλουμε να ζήσουμε και να εργαστούμε με αξιοπρέπεια σε ένα δημόσιο δωρεάν σχολείο, ελεύθερο, δημιουργικό και ανοιχτό σε όλους τους μαθητές και τις ανάγκες τους. Να σπάσουμε τα διλήμματα. Παίρνουμε θέση! ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ! ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ! Είναι ώρα να αντισταθούμε στις επιλογές που μας ετοιμάζουν. Είναι ώρα να ακουστεί επιτέλους και η δική μας φωνή.
Πρώτο στοίχημα: η μαζική συμμετοχή στις Γενικές Συνελεύσεις και στους Συλλόγους Διδασκόντων, για αγωνιστικό απεργιακό πρόγραμμα δράσης, για τη διεκδίκηση των αιτημάτων μας, για τη συνέχιση του αγώνα ενάντια στην ατομική αξιολόγηση και την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Οι αγώνες είναι δικοί μας — εμείς τους αποφασίζουμε, τους οργανώνουμε, τους υλοποιούμε.
Η κοινωνική απονομιμοποίηση της Κυβέρνησης και η προεκλογική συγκυρία, κόντρα στην αναμονή εκλογικών «σωτήρων», δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες.
Με πολύμορφο, απεργιακό αγώνα διαρκείας με επαναλαμβανόμενες μορφές, με συνολικό αγωνιστικό σχέδιο και βάθος ως Παρεμβάσεις ΠΕ με βάση την ομόφωνη απόφαση της 95ης ΓΣ της ΔΟΕ προτείνουμε στις Συνελεύσεις (3-25/9) 48ωρη προειδοποιητική απεργία από 30 Σεπτέμβρη, με κύκλο Γενικών Συνελεύσεων για την κλιμάκωση και με ολομέλεια προέδρων.
Αγώνα με συγκεντρώσεις, πανελλαδικά συλλαλητήρια και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, με καταλήψεις και κινητοποιήσεις. Με κάλεσμα για αγωνιστική ενότητα, και συντονισμού των σωματείων και Ομοσπονδιών που μπαίνουν στη μάχη, και διαδοχικούς κύκλους Γενικών Συνελεύσεων επιβεβαίωσης συνέχισης του αγώνα.
Ο δρόμος δεν είναι εύκολος, αλλά εμπνεόμενοι από την Ιστορία του Εκπαιδευτικού Κινήματος και σφυρηλατώντας την ενότητά μας μπορούμε να νικήσουμε. Διακυβεύεται μια ζωή που αξίζει να τη ζούμε και η υπεράσπιση του Δημόσιου Σχολείου και του δικαιώματος στην Εκπαίδευση. Άλλωστε —παραφράζοντας τον Φρέιρε— εμείς που σε αυτούς τους καιρούς τολμάμε να διδάσκουμε, τολμάμε και να αγωνιζόμαστε!
Αγώνας μέχρι τη νίκη!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου