της Βιολέττας Πατέλη,
Εύηχοι τίτλοι, «πιασάρικες» θεματικές, επώνυμοι καλεσμένοι. Τα συστατικά μια φιέστας που ντύνει σε ωραίο περιτύλιγμα τη νεοφιλελεύθερη, αυταρχική και προσανατολισμένη στην υποβάθμιση και ιδιωτικοποίηση της δημόσιας παιδείας πολιτική της ΝΔ.
Ο διάλογος για το Εθνικό Απολυτήριο συνεχίζεται… Το εθνικό απολυτήριο που σε συνδυασμό με την Τράπεζα Θεμάτων και την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ), μετατρέπει το Λύκειο σε ένα «εξεταστικό κάτεργο» που εντείνει τις ανισότητες και υψώνει ταξικούς φραγμούς. Αυτό που θα μειώσει τις προσδοκίες σπρώχνοντας τη νεολαία πρόωρα σε φθηνή μεταλυκειακή κατάρτιση ή στην εγκατάλειψη των σπουδών. Αυτό που θα εντείνει την εξάρτηση από τα ιδιαιτέρα και τα φροντιστήρια, αυξάνοντας το οικονομικό βάρος για τις οικογένειες.
Δε χρειάζεται πολλή φαντασία για το τι θα πει σε αυτή τη συνάντηση ο Andreas Schleicher, Διευθυντής Εκπαίδευσης και Δεξιοτήτων του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Θα συνεχίσει με συνέπεια και ευλάβεια να υπηρετεί τον τεχνοκρατικό μηχανισμό που επιβάλλει «μεταρρυθμίσεις» χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση ή τοπική προσαρμογή, να προωθεί την ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών, την ελαστικοποίηση της εργασίας και τη μείωση των κοινωνικών δαπανών. Θα εστιάσει σε μακροοικονομικά μεγέθη και αριθμούς, αγνοώντας συχνά τις πραγματικές κοινωνικές ανισότητες και την ποιότητα ζωής και φυσικά θα υπεραμυνθεί του διαγωνισμού PISA και των εκθέσεών του που πιέζουν για τυποποίηση, ανταγωνισμό και αξιολόγηση με όρους αγοράς στα σχολεία μας. Θα συνεχίσει τη συνταγογράφηση της «φαρμακευτικής του αγωγής» με προτάσεις όπως: την παροχή αυτονομίας σε κάθε σχολείο για να επιλέγει το ίδιο τους εκπαιδευτικούς που θα μπουν στην τάξη για να διδάξουν τους μαθητές. Θα μας πει ότι οι διευθυντές των σχολείων πρέπει να έχουν την κύρια ευθύνη για την πρόσληψη εκπαιδευτικών, ότι οι μειώσεις χρηματοδότησης έχουν προφανώς συνέπειες για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τη μάθηση των μαθητών, αλλά η έλλειψη δαπανών από μόνη της δεν μπορεί να είναι ο μόνος λόγος που η Ελλάδα υστερεί!!!
Από τον παραμελημένο μαθητή του σήμερα στον υποταγμένο πολίτη του αύριο!
Τέσσερις βασικές θεματικές συνθέτουν την εικόνα του σχολείου της επόμενης ημέρας, λέει το πρόγραμμα της φιέστας!!
«Το σχολείο που εμπνέει» – Υποδομές και μαθησιακό περιβάλλον
Περνοδιαβαίνει η Ζαχαράκη στα σχολεία, τάζει ΣΔΙΤ και χορηγίες από «ευεργέτες» δηλαδή συμπράξεις με ιδιώτες που μόνο χαμένοι δε βγαίνουν. Διαφημίζει τις ανακαινίσεις σε λιγότερα από 700 σχολεία σε 2 φάσεις με χορηγούς τις 4 συστημικές τράπεζες. Τις τράπεζες που έτσι μειώνουν τον δικό τους εταιρικό φόρο. Καμία κουβέντα για τις υπόλοιπες 17.000 σχολικές μονάδες που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα λόγω της παλαιότητας των κτιρίων, της έλλειψης επαρκούς χρηματοδότησης και των αυξημένων αναγκών που είτε φιλοξενούνται σε προκάτ , είτε σε ακατάλληλα ενοικιαζόμενα κτίρια, που στα διαλείμματα κλείνουν τον δρόμο για να το μετατρέψουν στο ανύπαρκτο προαύλιο. Καμία κουβέντα για σχολεία χωρίς πιστοποιητικά πυρασφάλειας και αντισεισμικού ελέγχου, για σχολεία που χρήζουν ελέγχων τρωτότητας και αναβάθμισης, κουβέντα για τις τεράστιες καθυστερήσεις στις επισκευές φθορών (στέγες, θέρμανση, υγιεινή) με κίνδυνο να έχουμε ανθρώπινα θύματα.
Καμία συζήτηση για τους 25 μαθητές/τριες – εκπαιδευτικούς που μαζί με όλο τον εξοπλισμό πρέπει να χωρέσουν σε 30 τετραγωνικά.
Είναι άραγε αυτό το σχολείο που εμπνέει; Να ρωτήσουμε τον καλεσμένο Bill Maxwell, Lead Expert της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πρώην Director of Education της Σκωτίας, αν εκείνος θα εμπιστευόταν ένα τέτοιο σχολείο καθώς το θέμα της ομιλίας του θέτει στο επίκεντρο την τεκμηρίωση, τον διάλογο και την εμπιστοσύνη ως προϋποθέσεις για εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις με διάρκεια!!!
«Η μάθηση που προετοιμάζει για το αύριο» – Προγράμματα Σπουδών, δεξιότητες και Τεχνητή Νοημοσύνη
Πουλάνε χάντρες και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς. Από τους διαδραστικούς πίνακες κι ας μην έχει το σχολείο κεντρική θέρμανση (βλ. επεισόδιο επίσκεψης Μητσοτάκη στο ΔΣ Ανθηρού), στα lockers και τους λαχανόκηπους. Από τα προγράμματα σπουδών ερήμην των εκπαιδευτικών στο πολλαπλό βιβλίο – εμπόρευμα, στις δεξιότητες και αξιολογήσεις αυτών κι ας μην ξέρουν μαθητές μεγαλύτερων τάξεων να δένουν κορδόνια. Και, ναι, μπορεί να διανύουμε την εποχή της ψηφιοποίησης των πάντων, της ΤΝ, αλλά οι πιο σύγχρονες μελέτες και περισσότερο η καθημερινή δουλειά μας στην τάξη αποδεικνύει περίτρανα ότι τα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα χωρίς οθόνες παρέχουν καλύτερες συνθήκες για τα παιδιά να αναπτύξουν σχέσεις, να συγκεντρωθούν και να μάθουν να διαβάζουν και να γράφουν. Οι καλύτερες συνθήκες για την ανάπτυξη βασικών δεξιοτήτων ανάγνωσης και γραφής είναι σε αναλογικά περιβάλλοντα και με τη χρήση αναλογικών εργαλείων. Οι μαθητές στις μικρότερες τάξεις μαθαίνουν καλύτερα χρησιμοποιώντας μολύβι, χαρτί και φυσικά βιβλία. Επομένως, είναι σημαντικό τα ψηφιακά βοηθήματα μάθησης να εισάγονται στη διδασκαλία μόνο σε μια ηλικία που ενθαρρύνουν και όχι εμποδίζουν τη μάθηση των μαθητών.
Η πραγματική επανάσταση σήμερα είναι η ολόπλευρη μόρφωση κι όχι ο κατακερματισμός γνώσεων με εργαλεία – μίζες ( βλέπε κατεπείγουσα έρευνα της ευρωπαϊκής εισαγγελίας τον Μάιο του 2026 σχετικά με τον διαγωνισμό ύψους 120 εκ. ευρώ του Υπουργείου Παιδείας επί υπουργίας Νίκης Κεραμέως για την προμήθεια περίπου 36.000 διαδραστικών πινάκων στα σχολεία!!!).
«Πολλαπλές διαδρομές προς την επιτυχία» – Επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση και σύνδεση της εκπαίδευσης με τη ζωή και την εργασία
Με απλά λόγια η ΝΔ αντί γενικής μόρφωσης με μια αναβαθμισμένη τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση δρομολογεί επαγγελματική εκπαίδευση με ιδιωτικά κριτήρια και τη μετατροπή των σχολών κατάρτισης σε εργαλεία εξυπηρέτησης εταιρειών.
Τι θα πει Olli-Pekka Heinonen, Γενικός Διευθυντής του International Baccalaureate (IB) και πρώην Υπουργός Παιδείας της Φινλανδίας, για το πώς προετοιμάζουμε τα παιδιά για τη ζωή και την εργασία ως πολίτες σε έναν κόσμο που αλλάζει; Θα μας μεταφέρει την «τεχνογνωσία» του ΙΒ, άλλου ενός τρόπου ταξικής διαφοροποίησης και ιδιωτικοποίησης των σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
«Ένα σχολείο για κάθε παιδί» – Συμπερίληψη, εκπαιδευτικοί και ίσες ευκαιρίες
Με 3,3% του ΑΕΠ για την εκπαίδευση (από την προσχολική έως και την τριτοβάθμια) και τη χώρα μας να κατατάσσεται μεταξύ των τελευταίων θέσεων (προτελευταία) στην ΕΕ όσον αφορά τη δημόσια χρηματοδότηση της εκπαίδευσης που ο μέσος όρος είναι 4,7% του ΑΕΠ, η Υπουργός μιλά για « ένα σχολείο για κάθε παιδί» όταν αυτό το παιδί το πιθανότερό είναι ότι δε θα έχει όχι απλά όλη τη στήριξη που χρειάζεται αλλά θα είναι αντιμέτωπο με έλλειψη εκπαιδευτικού τάξης ή ειδικότητας, τμήματος ένταξης, παράλληλης στήριξης ή ολοήμερου. Δε θα έχει σχολικό βοηθό ή νοσηλευτή. Θα συμπεριληφθεί σε μια τάξη 25 μαθητών χωρίς καμία άλλη υποστηρικτική δομή. Αν είναι τυχερά θα μοιράζονται καμιά 200 μαθητές – οικογένειες ή ψυχολόγο ή κοινωνικό λειτουργό μια φορά την εβδομάδα.
Αύριο 1/9/26 στα σχολεία θα παρουσιαστούν οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να αναλάβουν υπηρεσία.
Θα λείπει το 1/3 του εκπαιδευτικού και του ειδικού εκπαιδευτικού και βοηθητικού προσωπικού στην καλύτερη των περιπτώσεων. Πολλά σχολεία ιδιαίτερα νηπιαγωγεία αλλά και Δημοτικά δε θα ανοίξουν γιατί δεν υπάρχει προϊσταμένη/ος να έχει τα κλειδιά. Θα ψάχνουν στον Δήμο οι συναδέλφισσες/οι πού θα παρουσιαστούν. Στη Δευτεροβάθμια θα λείπουν καθηγητές ειδικοτήτων ακόμη και για τα μαθήματα κατεύθυνσης.
Στις 11/9/26 θα έρθουν οι μαθητές/τριές μας χαρούμενοι/ες με τους γονείς τους. Θα ρωτήσουν αν έχει δασκάλα ή δάσκαλο, αν θα λειτουργήσει το ολοήμερο, αν θα έχει το παιδί τους παράλληλη στήριξη, αν θα ενταχθεί στο Τμήμα Ένταξης και αν υπάρχουν λεωφορεία μεταφοράς. Και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να τους εξηγήσουμε ότι αυτοί που κάνουν γιορτές και πουλάνε οράματα βαφτίζουν την οικονομική τους αναλγησία «εξορθολογισμό» και «προγραμματισμό», ότι οι διορισμοί ήταν ελάχιστοι και οι προσλήψεις αναπληρωτών αναντίστοιχες των πραγματικών κενών.
Την αλήθεια ρε, την αλήθεια!!!
«Ακούμε , συζητάμε και συνδιαμορφώνουμε με την εκπαιδευτική κοινότητα το σχολείο του μέλλοντος» γράφει η πρόσκληση της φιέστας της 2ης του Σεπτέμβρη.
Μόλις λίγες μέρες πριν η Ζαχαράκη στη συνάντηση με τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες δεν έδωσε καμία απάντηση για όλα τα καίρια ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο. Με επικοινωνιακή λαθροχειρία και αντιστροφή της πραγματικότητας για «πλασματικά» κενά τοποθετήθηκε απέναντι στις χιλιάδες χαμένες ώρες που θα προκύψουν. Για τη μη επαναφορά του 13ου-14ου μισθού, την αύξηση των εξευτελιστικών μισθών, με δυο λόγια για την αδυναμία οι εκπαιδευτικοί να ζήσουν από τη δουλειά τους, η Ζαχαράκη, κάνοντας επικοινωνιακή πολιτική, είπε το μαγικό ότι «οι μισθοί αρχίζουν να ενισχύονται σιγά – σιγά» (!!!) και υπεραμύνθηκε της πολιτικής της κυβέρνησης, η οποία όπως είπε «δεν υπόσχεται, ούτε υπάρχουν κρυμμένα λεφτόδεντρα». Έσπευσε ακόμη να δηλώσει με πυγμή ότι δεν προβλέπεται χορήγηση επιδόματος βιβλιοθήκης ούτε αποζημίωση συνοδών σε εκδρομές καθηγητών. Να το μαντατέψουμε αυτό στους καλεσμένους της από χώρες στις οποίες τα εξωδιδακτικά καθήκοντα τυγχάνουν επιδομάτων.
Παραδέχτηκε ότι δεν έχει να επιδείξει κανένα μέτρο της κυβέρνησης για τη στήριξη των εκπαιδευτικών και του έργου τους την τελευταία 7ετία!!! Να συμπληρώσουμε ότι όχι μόνο δεν έχει στηρίξει, αλλά έχει επιβαρύνει τραγικά με αχρείαστη και άχρηστη γραφειοκρατία, και ιδιαίτερα με την αξιολόγηση σχ. μονάδας και την ατομική με αποκλειστικό στόχο τη χειραγώγηση των εκπαιδευτικών μέσω της υποταγής και του φόβου.
Μέχρι και τη χαρά των σχολικών εκδρομών κατάφεραν να αμαυρώσουν. Τις επισκέψεις που αποτελούν σημαντικό μέρος της σχολικής και παιδαγωγικής διαδικασίας επιχειρούν να διαλύσουν με γραφειοκρατία και μια ΥΑ που λειτουργεί αποτρεπτικά σε σχέση με την πραγματοποίηση των δράσεων.
Κουβέντα δεν είπε για την εξίσωση μονίμων – αναπληρωτών κι ας παραπέμπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν) επίσημα την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης λόγω διακρίσεων εις βάρος των αναπληρωτών εκπαιδευτικών. Για τις 4μηνες άδειες ανατροφής άνευ αποδοχών δεν είχε τίποτα το καλάθι της Ζαχαράκη. Ακόμη και για το επίμαχο ζήτημα της στέγης- επιβίωσης αναπληρωτών και νεοδιόριστων… η μπάλα πήγε στους Δήμους.
Συμπέρασμα: Συζητάνε μια φορά τον χρόνο τύποις, κάνουν ότι ακούνε, δε συνδιαμορφώνουν τίποτα με την εκπαιδευτική κοινότητα. Είναι όλα μπετοναρισμένα και εναρμονισμένα στις επιταγές ΕΕ, ΟΟΣΑ.
Κι εμείς συνεχίζουμε στον δρόμο υπεράσπισης της ζωής και της δουλειάς μας.
Επόμενος σταθμός Τετάρτη 2/9/26 στις 5 μμ όλες και όλοι στο ΩΔΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ!!!
γιατί
Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ!
ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ!
Αγώνας τώρα για ένα σχολείο που θα χωράει όλα τα παιδιά.
Σχολείο που θα μορφώνει και δε θα εξοντώνει!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου