Συγκρότηση ΔΣ ΔΟΕ: Προγραμματική σύγκλιση του κυβερνητικού συνδικαλισμού με… ολίγη αναλογικότητα/Δήλωση των εκπροσώπων των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ-ΚΙΝΗΣΕΩΝ - ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ

Δήλωση των εκπροσώπων των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ-ΚΙΝΗΣΕΩΝ  - ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ    

Αΐντα Γκικουρία (6975308409) & Νίκου Γκλαρνέτατζη (6974750410)

17/7/26

Η συγκρότηση του ΔΣ της ΔΟΕ πραγματοποιήθηκε στην τελευταία συνεδρίαση στις 15 Ιούλη και με απλή πλειοψηφία, όπως ορίζει το καταστατικό. Είχε προηγηθεί συνεδρίαση στις 7 Ιούλη, στην οποία οι δυνάμεις των ΑΣΕ, ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ, πρότειναν, διεκδίκησαν και ψήφισαν η καθεμία τον εαυτό της για τη θέση του προέδρου. Οι Παρεμβάσεις και το ΔΙΚΤΥΟ ψηφίσαμε λευκό. Οι τρεις υποψηφιότητες για τη θέση του προέδρου (σε αντίθεση με τους μέχρι τώρα όρκους των παραπάνω δυνάμεων για αντιπροσωπευτικό αναλογικό προεδρείο) επιβεβαίωσαν την ορθότητα της θέσης των Παρεμβάσεων ότι το προεδρείο συγκροτείται σε πολιτικό-συνδικαλιστική προγραμματική βάση καθώς η διαχείριση του συνδικάτου δεν αποτελεί μια ουδέτερη διαδικασία αλλά είναι κατά βάση πολιτική. Αποδείχτηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια, και την τελευταία διετία, στον τρόπο που λειτούργησε το ΔΣ της ΔΟΕ, αφού τελικά προγραμματική ήταν η λειτουργία του διοικητικού συμβουλίου. Δεν ήταν ούτε αντιπροσωπευτικό, ούτε διαχειριστικό, ούτε λειτουργικό το προεδρείο και αυτό είναι σαφέστατο από τον τρόπο με τον οποίο προχώρησε στις αποφάσεις και ιδιαίτερα στις μη αποφάσεις. Όλες οι αποφάσεις, ακόμα και οι τυπικά διαχειριστικές όπως οι συνεδριάσεις του ΔΣ, η -θεωρητικά αυτονόητη- συμμετοχή σε κινητοποιήσεις υπεράσπισης των διωκόμενων, ο μηνιαίος έλεγχος των οικονομικών από το ΔΣ της ομοσπονδίας κι ο κατάλογος των παραδειγμάτων είναι ατελείωτος, όλα καταστρατηγούνταν από την πλειοψηφία. Τελευταία απόδειξη σε αυτό είναι η πρόταση απόφασης που στάλθηκε στην ηλεκτρονική διαβούλευση από τον νέο ταμία της Ομοσπονδίας για αύξηση των μηνιαίων αποζημιώσεων για έξοδα διαμονής των μελών του ΔΣ και των αιρετών και των ορίων εξόδων των ξενοδοχείων, προτάσεις που δεν ήρθαν ποτέ στο σώμα των αντιπροσώπων, ενώ η ΓΣ πραγματοποιήθηκε μόλις πριν από 20 μέρες.

Αλλαγές στην ελληνική εκπαίδευση στην κατεύθυνση της ιδιωτικοποίησης 2019-2025

Του Χρήστου Ρέππα,

Η εξέλιξη της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων στην εκπαίδευση από τη δεκαετία του 90 μέχρι σήμερα

Η περίοδος 2019- 2025 είναι πυκνή σε αλλαγές σ’ όλες τις βαθμίδες της ελληνικής εκπαίδευσης , με βαθιές τομές σε όλες τις βαθμίδες του εκπαιδευτικού συστήματος και σε κρίσιμες πλευρές της λειτουργίας του. Οι αλλαγές αυτές έχουν συγκεκριμένο ιδεολογικό και πολιτικό προσανατολισμό. Εκφράζουν μια συστηματική προσπάθεια διάλυσης του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης και μετατροπή της σε ιδιωτικό – καταναλωτικό αγαθό. Στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο, από την κυβέρνηση της Ν.Δ, εξελίσσεται το εντατικότερο κύμα αναδιαρθρώσεων από τη δεκαετία του ‘ 90, από την περίοδο που ξεκίνησαν αυτού του τύπου οι αλλαγές στα εκπαιδευτικά συστήματα. Είναι ακόμα μια προσπάθεια να καλυφθεί ο χαμένος χρόνος από τις προηγούμενες , αποτυχημένες σε μεγάλο βαθμό, ανάλογες προσπάθειες, που ξεκίνησαν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα εδώ και περίπου δύο δεκαετίες. Από το Πολυνομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου το 1990-91, την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1997, την απόπειρα αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος το 2006 , την έκθεση του Ο.Ο.Σ.Α το 2011 και το νόμο 3848/10 , το 152/14 π. δ για την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, τις νέες δομές του εκπαιδευτικού έργου (ν.4547/17) και το προσοντολόγιο (ν.4589/19) του ΣΥΡΙΖΑ, η εκπαιδευτική πολιτική έχει διαμορφωμένο ταξικό προσανατολισμό, νεοφιλελεύθερο/νεοσυντηρητικό, ανεξάρτητα από την εναλλαγή των αστικών κυβερνήσεων, αποβλέπει στην εγκαθίδρυση μηχανισμών ιδιωτικοποίησης και στην αναβάθμιση της ταξικής λειτουργίας του σχολείου και του πανεπιστημίου και την αναμόρφωση τους με βάση τις σημερινές απαιτήσεις του κεφαλαίου.