«Να σε κάψω Γιάννη μ’, να σ’ αλείψω λάδι…» Ματωμένο πρωτογενές πλεόνασμα και καθαρή κλοπή του πλούτου που παράγουμε τα νέα μέτρα «οικονομικής ενίσχυσης» της κυβέρνησης και δίπλα η συνταγματική αναθεώρηση, η άρση μονιμότητας, η αξιολόγηση… Η απεργία στις 13 Μάη δεν μπορεί να είναι η λήξη αλλά η έναρξη αγώνα ανατροπής! Κάθε άλλος σχεδιασμός από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία είναι προδοσία!

Το πλεόνασμα που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ ύψους 4,9% του ΑΕΠ αντιστοιχεί σε 12,131 δισεκατομμύρια ενώ η πρόβλεψη και ο στόχος ήταν 3,7% που αντιστοιχεί σε 9,160 δισεκατομμύρια. Δηλαδή η κυβέρνηση εισέπραξε 3 δις παραπάνω από τον ήδη αντιλαϊκό στόχο του 3,7%.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση της ΝΔ ανακοίνωσε μέτρα τάχα οικονομικής ενίσχυσης 500 εκατομμυρίων ευρώ στα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα πολιτών στον απόηχο της ανακοίνωσης του υπερπλεονάσματος από την ΕΛΣΤΑΤ, δηλαδή θα επιστρέψει 0,5 μόνο στους πλέον εξαθλιωμένους. Ο λαός μας έχει την κατάλληλη παροιμία για την περίσταση: «να σε κάψω Γιάννη να σ’ αλείψω λάδι». Το μέτρο είναι στάχτη στα μάτια της εργαζόμενης πλειοψηφίας γιατί έχει προηγηθεί πολλαπλάσια κλοπή πλούτου από όλους/όλες μας.

Δίπλα στην οικονομική συντριβή των εργαζόμενων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη προωθεί μια ακραία νεοφιλελεύθερη-νεοσυντηρητική πολιτική, κομμένη και ραμμένη στις ανάγκες της αγοράς, με αιχμές τη συνταγματική αναθεώρηση, την άρση της μονιμότητας στο δημόσιο και την αναθεώρηση του άρθρου 16, την αξιολόγηση, την πλήρη εμπορευματοποίηση της παιδείας και της υγείας, τους μισθούς πείνας, την ελαστική εργασία, τη συγκάλυψη των εγκλημάτων και σκανδάλων και την ανοιχτή συμμετοχή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους ΗΠΑ-Ισραήλ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Πρόκειται για μια συνολική ανατροπή δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Πρόκειται για επιλογές που κατακρεουργούν τα εργασιακά δικαιώματα, ανοίγοντας τον δρόμο για βαθιές και μη αναστρέψιμες αλλαγές.

Τα πλεονάσματα είτε 3,7% είτε 4,9% είναι ματωμένο κομμάτι από τον κόπο της εργαζόμενης πλειοψηφίας που εργάζεται όλο και περισσότερο απλά για την επιβίωση. Είναι ο πληθωριστικός ΦΠΑ στα είδη μαζικής λαϊκής κατανάλωσης, είναι η άνοδος των τιμών ρεύματος με την αρωγή του χρηματιστηρίου ενέργειας, είναι το δυσθεώρητο πλέον κόστος φόρου σε κάθε μετακίνηση. Τη στιγμή που ο λαός «πλήρωσε» σε υπερπλεονάσματα 12,131 δις, τα κέρδη μόνο των εισηγμένων στο χρηματιστήριο είναι 12,79 δις και εξ αυτών των τραπεζών 4,5 δις και των διυλιστηρίων 1,23 δις. Κέρδη που θα μοιραστούν με φόρο μόλις 5% σε μερίσματα στους διάφορους κεφαλαιοκράτες.

Είναι η ίδια η πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – εργοδοτών που φορολογεί άγρια με έμμεσους και άμεσους φόρους την εργασία, περιστέλλει εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα για να εκτοξευτεί η κερδοφορία, να λαδωθεί η μηχανή του πολέμου, να ταϊστεί ο εσμός των κρατικοδίαιτων λαμογιών (ατόμων ή εταιρειών) τύπου Λαζαρίδη.

Η κυβέρνηση της ΝΔ στη χειρότερη θέση από ποτέ, όμως, κρατιέται στην κυβέρνηση και το χειρότερο ασκεί τη βάρβαρη πολιτική της. Τι φταίει; Γιατί ενώ χάνει το εκλογικό της κεφάλαιο, μπορεί να περνά βάρβαρα μέτρα; Γιατί τις κρίσιμες στιγμές οι κοινοβουλευτικές δυνάμεις και οι παρατάξεις τους αρνήθηκαν να οξύνουν τη αντιπαράθεση με την κυβερνητική πολιτική, αρνήθηκαν τη γενίκευση των αγώνων, αρκέστηκαν σε κινητοποιήσεις «χαμηλών πτήσεων». ΔΑΚΕ/ΔΗΣΥ και ΔΙΚΤΥΟ στη ΔΟΕ κάνουν ότι μπορούν για να θάψουν κάθε αγωνιστική διεκδίκηση, καμία στήριξη ακόμα και στα πειθαρχικά, ενώ η ΑΣΕ/ΠΑΜΕ αρνείται τον κλαδικό αγώνα, δυο χρόνια τώρα μιλά για μια κλαδική 24ωρη που ούτε αυτή δε γίνεται, χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης, κάθε φορά προτείνει μια ασύνδετη απεργία, επικεντρώνει κυρίως στις εκλογές, θέτει ασφυκτικά όρια στους αγώνες.

Κι όμως, μπορούμε να νικήσουμε την πιο αδύναμη κυβέρνηση της δεκαετίας!

Απέναντι σε αυτή τη συγκυρία απαιτείται το εργατικό κίνημα και οι εργαζόμενοι να βγουν στο προσκήνιο με απεργιακές κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις, καταλήψεις, ικανές να δημιουργήσουν σοβαρούς κυβερνητικούς τριγμούς και αδυναμία άσκησης της κυβερνητικής πολιτικής. Αυτό δεν είναι ευχή. Οφείλει να είναι στόχος των κινητοποιήσεων. Αντίθετα, ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός των ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥ-ΔΙΚΤΥΟΥ απαξιώνουν και ακυρώνουν το ίδιο το όπλο της απεργίας και οδηγούν στην απογοήτευση ενώ οι χαμηλής πτήσης κινητοποιήσεις της ΑΣΕ/ΠΑΜΕ δεν θέτουν καν το ζήτημα της ανατροπής.

Γι’ αυτό καταψήφισαν από την αρχή της χρονιάς την πρόταση των Παρεμβάσεων για πρόγραμμα δράσης διάρκειας και με κλιμάκωση ώστε να βρεθούν ταυτόχρονα στο δρόμο του αγώνα όλοι οι κλάδοι εργαζόμενων. Και ευκαιρίες υπήρχαν πολλές για κάτι τέτοιο: Οι κινητοποιήσεις των αγροτών, των εκπαιδευτικών ενάντια στα πειθαρχικά, η διήμερη απεργία των υγειονομικών 18-19/3, οι αντιπολεμικές διαδηλώσεις, η απεργία 24/4 των ΟΤΑ.

Το ανεξάρτητο ταξικό ρεύμα στην εκπαίδευση, οι Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις προτείνουμε μαχητικό διεκδικητικό πλαίσιο και πρόγραμμα δράσης ώστε να χάσει το κεφάλαιο και να κερδίσει ο λαός.

Τώρα πρέπει να αναπροσαρμόσουμε το οικονομικό αίτημα για 1400 καθαρό πρώτο μισθό, επιστροφή 13ου,14ου μισθού, κατάργηση τώρα του ΦΠΑ και των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης σε όλα τα βασικά αγαθά. Άμεση φορολόγηση των κερδών για τις λαϊκές ανάγκες, καμιά ιδιωτικοποίηση κοινωνικών αγαθών, διακοπή δαπανών για εξοπλισμούς και πολεμικές επιχειρήσεις.

Ως Ανεξάρτητη Αγωνιστική Κίνηση/Παρεμβάσεις υποστηρίζουμε τη γραμμή του ανυποχώρητου μαζικού αγώνα, την απεργία αποχή, τον παρατεταμένο απεργιακό αγώνα για την ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Για να διατηρηθεί ο δημόσιος χαρακτήρας του σχολείου και της εκπαίδευσης. Για να σπάσει η πολιτική της λιτότητας και να δοθούν πραγματικές αυξήσεις, για μαζικούς διορισμούς, για τα δικαιώματά μας στη ζωή και στην εργασία!