Για τη δασκάλα που πέθανε στη Θεσσαλονίκη...

του Παπαδημητρίου Δημήτρη

Σκοτώνονται 20.000 παιδιά στην Παλαιστίνη και αν κάποιος μιλάει για την Παλαιστίνη, είναι ανθέλληνας και αντισημίτης και δεν πρέπει να νοιαζόμαστε γιατί τα παιδιά αυτά, λέει, θα γίνουν τρομοκράτες...

Σκοτώνονται 180 κορίτσια Δημοτικού στο Ιράν και κάποιοι χαίρονται γιατί, λέει, πολεμάμε τους μουλάδες...

Πνίγονται παιδιά στη θάλασσα και κάποιοι γελάνε γιατί γλίτωσαν την εισβολή από τους λαθρομετανάστες...

Και απορείτε μετά που κάτι..."καμάρια", τυραννούσαν μια δασκάλα στη Θεσσαλονίκη και αυτή πέθανε...

Ποντάρετε στην αποκτήνωση, στην απελπισία, στον φασισμό, στον θάνατο και μετά απορείτε που αυτά τα ένστικτα γίνονται βίωμα σε κάποια παιδιά αυτής της κοινωνίας...

Κάνετε τον ίδιο τον θάνατο κανονικότητα και ύστερα αναρωτιέστε τι φταίει και μια δασκάλα αντιμετωπίζει τη βία, τον χλευασμό, την απαξίωση που οι ίδιοι σπείρατε παντού...

Κοιταχτείτε στον καθρέφτη!

Θα βρείτε εύκολα την απάντηση...