Κάτω τα χέρια από τη Βενεζουέλα!

Σάββατο 3 Ιανουαρίου στις 18:00 πάρκο Ελευθερίας &  διαδήλωση προς την αμερικάνικη  πρεσβεία

Καταδικάζουμε απερίφραστα την επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα με βομβαρδισμό του Καράκας και άλλων περιοχών καθώς και την απαγωγή του Προέδρου Μαδούρο και της συζύγου του σύμφωνα με ανακοίνωση Τραμπ.

Όλα αυτά αποτελούν σοβαρή απειλή για την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική. εγκληματικές ενέργειες των Η.Π.Α αναδεικνύουν ότι ο πόλεμος αποτελεί τη μόνη επιλογή στα οικονομικά τους αδιέξοδα και μεγαλώνουν τον κίνδυνο παγκόσμιας ανάφλεξης. Ο πραγματικός στόχος βέβαια είναι η αρπαγή των φυσικών πόρων της Βενεζουέλας και η μετατροπή της Νότιας Αμερικής σε αυλή των ΗΠΑ.

Ένα σχόλιο για την πλατφόρμα αξιολόγησης των σχολικών μονάδων του Υπουργείου Παιδείας

Του Γιώργου Καλημερίδη,

πηγή: https://selidodeiktis.edu.gr

Το υπουργείο Παιδείας αποφάσισε μέσα στον Δεκέμβρη τη δημιουργία μιας ψηφιακής πλατφόρμας αξιολόγησης των σχολικών μονάδων με στόχο όπως το ίδιο ισχυρίζεται τη διαμόρφωση ενός “ενιαίου, σύγχρονου και συμμετοχικού συστήματος αξιολόγησης της ποιότητας των σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης”. Σε μια συγκυρία απαξίωσης, με ευθύνη του ίδιου του υπουργείου, του δημόσιου σχολείου, σε μια συγκυρία όπου το υπουργείου υποδέχεται εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές με δακρυγόνα έξω από τις διευθύνσεις εκπαίδευσης , επειδή διεκδικούν την πλήρη στελέχωση των σχολικών τους μονάδων, η ηγεσία του υπουργείου παιδείας στοχάζεται και θεωρητικά επιδιώκει συμμετοχικότητα, πολυπαραγοντική αξιολόγηση και κοινωνική λογοδοσία των σχολικών μονάδων.

Πλατφόρμα Eduquality

της Ραφαέλας Σέρβου

Η προωθούμενη από το Υπουργείο Παιδείας αξιολόγηση των σχολικών μονάδων από γονείς και μαθητές παρουσιάζεται ως μέτρο «ενίσχυσης της λογοδοσίας» και «εκδημοκρατισμού» της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Στην πραγματικότητα, όμως, συνιστά μια επικίνδυνη απλοποίηση ενός σύνθετου παιδαγωγικού και κοινωνικού φαινομένου, η οποία μετατοπίζει τις ευθύνες από την πολιτεία στους ίδιους τους φορείς της εκπαιδευτικής πράξης και, τελικά, στους πολίτες.

Η σχολική εκπαίδευση δεν είναι ούτε προϊόν προς κατανάλωση ούτε υπηρεσία που προσφέρεται στο πλαίσιο μιας σχέσης «πελάτη–παρόχου». Πρόκειται για δημόσιο κοινωνικό αγαθό, του οποίου η ποιότητα εξαρτάται πρωτίστως από τις δομικές επιλογές της πολιτείας: τη χρηματοδότηση, τη στελέχωση, τις υποδομές, τα αναλυτικά προγράμματα, τη στήριξη του ανθρώπινου δυναμικού. Η αποσύνδεση της αξιολόγησης από αυτά τα αντικειμενικά και μετρήσιμα δεδομένα οδηγεί αναπόφευκτα σε στρεβλά και επισφαλή συμπεράσματα.