Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Όταν (θρασίμια και πρόσφυγες) σφίγγουν το χέρι

Στον πρύτανη σκουπίδια, στους πρόσφυγες είδη πρώτης ανάγκης.

Γράφει: Ιάκωβος Μαύρος - Σκέψεις - 29/11/2014
Οι φοιτητές της Νομικής και του Πολιτικού, τα θρασίμια, όπως τους αποκάλεσε ο πρωθυπουργός, οι μπαχαλάκηδες όπως τους χαρακτήρισαν πολλοί εκπρόσωποι της κυβέρνησης, επισκέφτηκαν τους Σύριους πρόσφυγες που παραμένουν στην πλατεία Συντάγματος διεκδικώντας το αυτονόητο: να αναγνωριστεί το γεγονός ότι είναι πρόσφυγες.
Αυτή τη φορά οι φοιτητές μαζί τους είχαν ρουχισμό και άλλα είδη πρώτης ανάγκης. Όχι σκουπίδια, πάντως ,όπως την άλλη φορά που επισκέφτηκαν το γραφείο του πρύτανη.
Αλλά μην βιαστείς να τους κατηγορήσεις. Γιατί μπορεί να επιδεικνύουν «περίσσιο θράσος» στους υπεύθυνους που -με αδιαφορία για τις ανάγκες τους- διοικούν, αλλά μάλλον τρέφουν τον μεγαλύτερο σεβασμό για άλλους που αγωνίζονται. Νιώθουν ότι τους καταλαβαίνουν αυτούς τους άλλους και ότι μοιράζονται μαζί τους μια ιστορία σχεδόν μαγική, αφού τέτοια είναι η ιστορία της αντίστασης, της αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας.
Νιώθουν ότι συνδέονται με δεσμούς πανίσχυρους ακόμη κι αν δεν γνωρίζονται πολλές φορές, ακόμη κι αν αυτοί οι άλλοι, έχουν διαφορετική ταυτότητα, διαφορετική ιστορία, αφετηρία και ζωή από την δικιά τους.
Και όταν συναντιούνται τα μάτια τους λάμπουν και σφίγγουν τα χέρια με κατανόηση και ελπίδα. Με αισιοδοξία για έναν κόσμο ισότητας. Εκεί που οι πλατείες Συντάγματος και τα εντυπωσιακά πανεπιστημιακά κτήρια δεν θα τους διώχνουν, δεν θα τους αφήνουν στο κρύο, δεν θα σημαίνουν κρύο, δεν θα προστατεύονται από ένστολους σιδερόφρακτους, δεν θα τους καταστέλλουν, δεν θα σημαίνουν καταστολή.
Κάπως έτσι σκέφτονται. Γι’ αυτό ότι κι αν σου πούνε στα «μεγάλα» κανάλια, μην βιαστείς να τους παρεξηγήσεις…
‘’Όταν σφίγγουν το χέρι, ο ήλιος είναι βέβαιος για τον κόσμο.’’


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου